(sorry maar een beetje ego moet er soms wel tussen zitten)

In 2001 kocht ik mijn eerste GPS. Het was een gele eTrex. Na een week bracht ik hem alweer terug. Hij kon te weinig. Op dat zelfde moment kwam net de eTrex Legend binnen. Na een uurtje spelen was ik nog niet uitgespeeld, dus dit zou een goede keuze zijn. Na voor de tweede keer afgerekend te hebben bij de kassa kon ik op weg met mijn GPS.

Toen ik de GPS kocht, was ik alleen uit naar een nieuwe gadget. Het leek me wel leuk en soms handig om te weten waar ik was. Daarbij komt dat ik vrij veel in het buitenland ben. Klimmen in het buitenland wordt toch een stuk leuker als je de klimgebieden snel kunt vinden.
Niet lang nadat ik de GPS in mijn bezit had, las ik een artikel in KIJK. Daarin stond een stuk over GPS en schatzoeken. Ze noemden het geocachen...

Vervolgens heb ik de site maar eens opgezocht en het hele idee sprak me wel aan. In die dagen lagen er in Nederland nog maar 30 of 40 caches verstopt. Daarom heb ik eerst maar een cache verstopt. Tegenwoordig is het zeker een must om eerst 10 ofzo zelf gevonden te hebben, maar dat was toen een probleem. Al lezend en struinend door het Amerikaanse forum, bedacht ik een plek waar ik mijn eerste cache neer kon leggen. Een mooi wandelgebied waar je niet met de auto kon komen en waar je toch wel 500 meter moest lopen, tenzij je een boot had.
Toen 'Froskestek' eindelijk een feit was, ben ik eens op jacht gegaan. Vier verschillende caches waren het doel: Hilfertheem, 1st Dutch, Boyscout en Vuursche. Die zaterdag gingen we goed bepakt op pad. Alle vier caches waren een succes alhoewel ze nog steeds erg ver weg waren.

In de zomer ben ik een maand naar Frankrijk geweest. Het was daar erg dunbezaaid, dus heb ik ook daar maar een cache geplaatst. Mijn specialiteit is klimmen... dus heb ik een plastic fles ergens in een grot gestopt. Om de cache te bereiken moet je 2 uur klimmen, om vervolgens nog eens 2 uur te moeten gaan voordat de klim voorbij is. Let wel dan ben je nog niet terug bij je auto... Da's nog eens anderhalf uur lopen.

Sindsdien heb ik al aardig wat gevonden. De lol ging er een beetje af toen het aantal caches explosief groeide, het werd voor mijn nogal onoverzichtelijk. Door drukte met werk, studie en de liefde heb ik bijna een jaar niets meer aan geocachen gedaan behalve het onderhoud van mijn caches. Kort geleden heb ik een tweede monitor, daarop staat mIRC. Dat heeft veel geholpen om mij weer wat actief te maken. Ook de goede contacten die ik heb gemaakt in het eerste jaar blijven mij bij.